تیره هوبره-otididae

تیره هوبره-otididae(تعداد گونه ها :3)

پرندگانی هستند خشک‌زی که بیشتر در دشت های پر علف و زمین های زراعتی وسیع دیده می شوند
گردن و پاهایشان دراز است و بالهای پهنی دارند . منقارشان کلفت و نسبتا پهن است .
آرام و با گردنی کشیده راه می روند ، اغلب خود را از انظار مخفی می سازند
و به محض احساس خطر قوز می کنند و یا به سرعت می دوند و کمتر پرواز می کنند .
خارج از فصل زاد و ولد به طور دسته جمعی دیده می شوند .
نر و ماده آنها همشکل نیست . روی زمین آشیانه می سازند و همه چیز خوارند .

62 سانتی‌متر ؛ این پرنده از میش مرغ کوچکتر و از زنگوله‌بال بزرگتر است ، از لحاظ ظاهری به بوقلمون ماده شباهت دارد ، گردن و دم خرمائی رنگش دراز است ، نر و ماده در تمام فصول از روی دسته پرهای سیاه و سفید بلندی که در طرفین گردن آنها آویزان است ، کاکل کوتاه سیاه و سفید و چشم های درشت تشخیص داده می شود .سطح پشتی این پرنده قهوه ای و خاکی کمرنگ ، با خطوط مجدار فراوان ، سطح شکمی آن سفید و ناحیه گلویش ، خاکستری کمرنگ است . در پرواز پشت و پوشپرهای بال ، به رنگ خاکی یکدست بنظر می آید ، شاهپرهای سیاه بال دارای یک قسمت سفید رنگ در قاعده شاهپرهای نخستین می باشد ولی مقدار آن از سفیدی بالهای زنگوله بال و میش مرغ بسیار کمتر است . آهسته بال می زند ، بالهایش دراز و نسبت به هوبره‌های دیگر باریک است .

اطلاعات بیشتر در مورد: هوبره

42 سانتی‌متر ؛ اندازه این پرنده کمتر از نصف اندازه میش مرغ است ، محتاط بودن بیش از حد این پرنده مشاهده آن را دشوار می سازد . پرنده نر در پرو بال زمان زاد و ولد ؛ به وسیله گردن سیاه و سفیدش مشخص می شود . سطح پشتی بدن و تارک آن قهوه ای ، خاکی کمرنگ و پر از خطوط موجدار سیاه ، صورتش خاکستری مایل به آبی و سطح شکمی آن سفید است . پرنده ماده در سطح پشتی کمرنگتر با رگه‌رگه و راه‌راه عرضی سیاه و در سطح شکمی ، سفید مایل به نخودی است با سینه و پهلوهای راه‌راه . روی صورت و گردنش نشانه مشخصی ندارد ، رفتارش مانند میش‌مرغ است ولی به سهولت می دود و هنگام مخفی شدن قوز کرده روی زمین پهن می شود .  پروازش خیلی سریع است ، بال زدن پرنده نر ، سریع و توام با صدایی سوت مانند است ، در پرواز بطور کلی سفید بنظر می آید ولی نوک بالهایش سیاه و مشخص است . اوج پروازش از میش مرغ خیلی بیشتر است . معمولا بصورت دسته های کوچک ، ولی در پاییز به صورت گله های بزرگ دیده می شود .

اطلاعات بیشتر در مورد: زنگوله بال

نر 100 سانتی‌متر ، ماده 75 سانتی‌متر ، به آسانی از روی اندازه بسیار بزرگ بدن فربه ، گردن و پاهای دراز و کلفتش تشخیص داده می شود . سر و گردنش به رنگ خاکستری روشن است . پرنده نر سبیل بلندی مرکب از موپرهای سفید دارد ، سطح پشتی نخودی سیر با راهراه های عرضی سیاه دارد . سطح شکمی آن سفید و سینه اش به رنگ بلوطی است . پرنده ماده کوچکتر است و نوار سینه ای را ندارد . این پرنده در پرواز بالهایش بطور کلی سفید بنظر می رسد ، با انتهای گسترده و سیاه ، گردن و بالها در این حالت کشیده است . بال زدنش اهسته ، منظم ، ولی پرتوان است ، در حالی که سر خود را بالا می گیرد به آرامی راه می رود . پرنده ای بینهایت محتاط می باشد و نزدیک شدن به آن دشوار است ، معمولا به صورت گله های کوچک دیده می شوند که در آن تعداد ماده ها بیشتر است ، ولی در فصل زادوولد ، فقط نرها دسته دسته دیده می شوند . این پرنده به وسیله اندازه خیلی بزرگ و نداشتن رنگ سیاه روی گردن ، از هوبره های دیگر مشخص می شود

اطلاعات بیشتر در مورد: میش مرغ

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران