راسته پلیکان-pelecaniformes

راسته پلیکان-pelecaniformes(تعداد گونه ها :8)

پلیکان ها راسته هایی از پرندگان آبزی هستند که 5 تیره آن در ایران یافت می شود

پرندگان بزرگ آبزی که عمدتا دارای گردن و نوک دراز ، پاهای پرده دار محکم و کوتاه و بالهای پهن و دراز هستند

تیره نوک سرخ-phaethontidae(تعداد گونه ها :1)

تیره نوک سرخ-phaethontidae

این تیره؛ 3 گونه دارد، که یک گونه آن در ایران دیده می شود. شبیه پرستوی دریایی و اغلب سفید رنگ است. در پرنده ی بالغ، پرمیانی دم بسیار بزرگ و کشیده است. پروازی بلند با بال زدن های آرام دارد. برای شکار ماهی؛ ابتدا، در جا، بال زنی می کند و سپس به طور ناگهانی به سوی ماهی شیرجه می رود. اغلب پرنده ای منزوی است و درجزایر داخل اقیانوس تولید مثل می کند .

مشاهده گونه های این تیره

تیره پلیکان-pelecanidae(تعداد گونه ها :2)

تیره پلیکان-pelecanidae

تیره پلیکان 7 گونه دارد که  2 گونه آن در ایران یافت می شود. پلیکان ها پرندگان بزرگی هستند.

منقاری بلند و شاخی و کیسه گلویی دارند که برای ذخیره ماهی است. فاصله دو بال، به طور متوسط، حدود 315 سانتی متر است و دمشان کوتاه است.

نر و ماده آن همشکل هستند و در فصل تولید مثل با کاکلی کوتاه و مجعد مشاهده می شود.

پروازشان پر توان و قوی است.

مشاهده گونه های این تیره

تیره بوبی-sulidae(تعداد گونه ها :1)

تیره بوبی-sulidae

 این تیره، 9 گونه دارد در 2 گروه : الف) بوبی ها (6گونه) و ب) قنات ها (3 گونه) که همگی به یک جنس به نام تعلق دارند. بوبیان در اندازه های متوسط تا بزرگ دیده می شوند. بدنی نسبتا پهن ، گردنی متوسط، اما نسبتا کلفت، و سری بزرگ دارند. بالها کشیده و نوگ تیز و شاهپرهای اولیه بلند، اما شاهپرهای ثانویه شان کوچک است. دم بلند و نوک تیز و منقارشان بزرگ، سخت و مستقیم است. فاقد سوراخ بینی و پاهایشان پرده دار است. در همه ی اقیانوس یافت شده و از ماهی های نسبتا بزرگ تغذیه می کنند.

مشاهده گونه های این تیره

تیره مارگردن-anhingidae(تعداد گونه ها :1)

تیره مارگردن-anhingidae

این تیره، 2 گونه و یک جنس دارد. آبزی بوده و بیشتر درآب های شیرین دیده می شود. گردنی بلند و خمیده شبیه «S» داشته و منقارش نیزه مانند است که برای شکار ماهی مناسب است. نر و ماده همشکل، اما منقار نرها اندکی بزرگتر است. بال ها پهن و کشیده، به رنگ سیاه و رنگ سر، گردن و منقار قهوه ای است که با نواری تیره تر از سر، تا گردن و بدن ادامه دارد. شاهپرهای بال بلند و برای پرواز سریع مناسب است. دمی بلند دارد . روی با هایش رگه های سفید خاکستری دیده می شود، اما روتنه و دم کاملا سیاه رنگ است. اغلب روی درختان نشسته و بال ها را نیمه باز نگه می دارد.

مشاهده گونه های این تیره

تیره باکلان-phalacrocoracidae(تعداد گونه ها :3)

تیره باکلان-phalacrocoracidae

پرندگانی هستند آبزی ، با جثه بزرگ ، منقار دراز ، پرو بال تیره ، بال های نسبتا کوتاه ، دم تقریبا بلند و پاهای پرده‌دار کامل . گاهی با غواص ها اشتباه می شوند ولی به وسیله دم و بال های بلند‌تر و منقاری که در انتها قلاب مانند است از آنها مشخص می گردند . در پرواز ( بر خلاف غواص ها ) گردن خود را اندکی بالاتر از امتداد بدن نگه می دارند . در هنگام پرواز دسته جمعی مانند غازها در یک خط یا به شکا ( V ) پرواز می کنند .
اغلب روی صخره ها و پایه ها با بال های نیمه باز به استراحت می پردازند .هنگام شنا کردن به غواص ها شباهت دارند ، ولی گردن را راست و منقار را اندکی بالا نگه می دارند .نر و ماده آنها همشکل است و روی درخت ها یا صخره ها آشیانه می سازند از ماهی ها ، دوزیستان و سخت پوستان تغذیه می کنند .
باکلان (نام‌های دیگر: آب‌قنبل، قره‌غاز، دارغاز) گونه‌ای پرنده از جنس باکلان‌ها∗، خانوادهٔ آب‌قنبلان∗ و راستهٔ سقائیان∗ است. خانوادهٔ آب‌قنبلان دارای ۴۰ گونه است.
از گونه‌های بومی ایران می‌توان به باکلان گلوسیاه و باکلان کوچک اشاره کرد.
باکلان‌ها از مرغان دریایی میان‌جثه تا بزرگ‌جثه هستند. اندازه آن‌ها از باکلان کوتوله∗ که ۴۵ سانتیمتر طول و ۳۴۰ گرم وزن دارد آغاز می‌شود تا باکلان بی‌پرواز∗ که ۱۰۰ سانتیمتر طول و ۵ کیلوگرم وزن دارد. البته باکلان عینکی∗ که به‌تازگی منقرض شده با میانگین وزن ۶٫۳ کیلوگرم از همه دیگر گونه‌ها بزرگ‌تر بود.

مشاهده گونه های این تیره
  • پلیکان سانان-pelecaniformes

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران