تیره باکلان-phalacrocoracidae

تیره باکلان-phalacrocoracidae(تعداد گونه ها :3)

پرندگانی هستند آبزی ، با جثه بزرگ ، منقار دراز ، پرو بال تیره ، بال های نسبتا کوتاه ، دم تقریبا بلند و پاهای پرده‌دار کامل . گاهی با غواص ها اشتباه می شوند ولی به وسیله دم و بال های بلند‌تر و منقاری که در انتها قلاب مانند است از آنها مشخص می گردند . در پرواز ( بر خلاف غواص ها ) گردن خود را اندکی بالاتر از امتداد بدن نگه می دارند . در هنگام پرواز دسته جمعی مانند غازها در یک خط یا به شکا ( V ) پرواز می کنند .
اغلب روی صخره ها و پایه ها با بال های نیمه باز به استراحت می پردازند .هنگام شنا کردن به غواص ها شباهت دارند ، ولی گردن را راست و منقار را اندکی بالا نگه می دارند .نر و ماده آنها همشکل است و روی درخت ها یا صخره ها آشیانه می سازند از ماهی ها ، دوزیستان و سخت پوستان تغذیه می کنند .
باکلان (نام‌های دیگر: آب‌قنبل، قره‌غاز، دارغاز) گونه‌ای پرنده از جنس باکلان‌ها∗، خانوادهٔ آب‌قنبلان∗ و راستهٔ سقائیان∗ است. خانوادهٔ آب‌قنبلان دارای ۴۰ گونه است.
از گونه‌های بومی ایران می‌توان به باکلان گلوسیاه و باکلان کوچک اشاره کرد.
باکلان‌ها از مرغان دریایی میان‌جثه تا بزرگ‌جثه هستند. اندازه آن‌ها از باکلان کوتوله∗ که ۴۵ سانتیمتر طول و ۳۴۰ گرم وزن دارد آغاز می‌شود تا باکلان بی‌پرواز∗ که ۱۰۰ سانتیمتر طول و ۵ کیلوگرم وزن دارد. البته باکلان عینکی∗ که به‌تازگی منقرض شده با میانگین وزن ۶٫۳ کیلوگرم از همه دیگر گونه‌ها بزرگ‌تر بود.

باکلان کوچک 47 سانتی‌متر ؛ از باکلان بزرگ بسیار کوچکتر ولی پر جنب و جوش‌تر است . در حال پرواز بیننده را به یاد چنگر می اندازد ، ولی دمی درازتر و سری نسبتا کوچک و گرد دارد . در تابستان هر دو جنس سری به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز پررنگ دارند ، پر و بال آنها سیاه مایل به سبز براق با خال‌های سفید است به جز قسمت میانی پشت و پوشپرهای بال که خاکستری پررنگ می باشد . خارج از فصل زادوولد ، گلویش سفید و سینه‌اش به رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز است و خال‌های سفید پر و بال را ندارد . پرنده نابالغ چانه سفید ، گلو و سینه قهوه‌ای ، سطح شکمی سفید مایل به قهوه‌ای و منقاری زرد رنگ دارد .

اطلاعات بیشتر در مورد: باکلان کوچک

باکلان گلو سیاه، 80 سانتیمتر طول دارد. اندکی کوچکتر از باکلان و دریازی است. و منقارش اندکی بزرگتر از سایر باکلان هاست. پرنده ای سیاه رنگ با جلای سبز است. به جز صورتش که سفید است. تنها در فصل تولید مثل در تعدادی از پرهای زیر چشم و گردن، خال های سفیدی ظاهر می شود . سر، در پرنده ی بالغ بنفش تیره است. در فصل تولید مثل، روتنه سبز تیره براق و منقارش خاکستری تیره دیده میشود، که در انتها و نیم نوک پایین به سبزی متمایل است. جوان های بالکان گلو و سیاه اندکی قهوه ای رنگ اند، بدون خال هایی در سینه و شکم ، که با جوجه باکلان ها اشتباه می شوند. این پرنده عمدتا از ماهی تغذیه می کند.

اطلاعات بیشتر در مورد: باکلان گلو سیاه (دارقاز صخره ای)

اندازه باکلان بزرگ 90 سانتی‌متر است ؛ پرنده‌ای آبزی ، درشت و سیاه رنگ با چانه و گونه‌های سفید که در پروبال زادوولد دارای لکه بزرگ سفیدی در سطح خارجی ران است . پرنده نابالغ در سطح پشتی قهوه‌ای رنگ و در سطح شکمی تقریبا سفید چرک است . این پرنده با بدنی کشیده و راست روی پایه‌ها و صخره‌ها می نشیند و اغلب بال‌های خود را نیمه‌باز نگاهمیدارد . هنگام شنا مانند غواص بدنش بیش از حد معمول در آب قرار می گیرد ولی گردن را راست‌تر و منقار را اندکی رو به بالا نگهمیدارد . پرواز باکلان نسبتا سریع و مستقیم است و در این حالت گردنش کشیده و اندکی بالاتر از امتداد افقی بدن است . گله‌های این پرنده معمولا در یک خط و یا به‌شکل ( V ) پرواز می کند . در فصل زادوولد سر و گردن بعضی از آنها تقریبا به‌طور کامل سفید رنگ است .

اطلاعات بیشتر در مورد: باکلان بزرگ

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران