قرقاول

Rate this item
(12 votes)
وضعیت حفاظتی قرقاول

وضعیت حفاظتی قرقاول:

هنوز برنامه حفاظتی خاصی برای این پرنده در نظر گرفته نشده است.
 جمعیت این پرنده در سال های اخیر کاهش چشمگیری داشته است. بنابراین، برای حفاظت ازآن ، باید برنامه ی بهره برداری را متوقف کرد و نسبت به حفاظت از محل های تولید مثل و آشیانه اش اقدامات جدی حفاظتی به عمل آورد.

نیم رخ سایه پرنده

قرقاول اندازه پرنده: 25-50 Cm

طبقه‌بندی علمی

فرمانروا:جانوران

شاخه: طنابداران

رده:پرندگان

راسته:ماکیان سانان-galliformes

تیره ماکیان-phasianidae

نام علمی:Phasianus colchicus

نام انگلیسی:


Pheasant

نقشه پراکندگی قرقاول:

پراکندگی قرقاول

قرقاول از پرندگان بومی ایران است ، روزگاری این پرنده را می توانستیم در هر باغ و کشتزاری دیده باشیم

اما به رغم شکارهای بی رویه ؛ هم اکنون چندان به وفور یافت نمی شود ، هرچند که این پرنده در حمایت سازمان محیط زیست و شکار ممنوع قرار دارد ، اما در طی ۱۷ سال گذشته تعداد آنها به شدت رو به کاهش نهاده . و این به دلیل عدم وجود زیستگاه و پناهگاه مناسب برای این پرنده زیبای ایرانی‌ست ، تعدادی از این پرندگان به سبب نابودی زیستگاه های اصلی خود به فرودگاه ها و دشت های غیر قابل دسترس عموم پناه آورده اند و به رغم عادی دانستن وضعیت این پرنده توسط سازمان محیط زیست ، این پرنده در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد .!

 

چطور پیدایش کنیم :

قرقاول نر 75 تا 87 سانتی متر و ماده 53 تا 62 سانتی متر است. پرنده‌ای آشنا که دمی دراز و نوک تیز دارد . پروبال نر بسیار رنگارنگ ، سرش به رنگ سبز سیر براق و پوست برهنه دور چشمش قرمز روشن است و گوشپرهای کوتاهی دارد ( به نظر شاخک ) . رنگ پروبال بر حسب نژاد و اصل پرنده متغیر می باشد ولی معمولا یک طوق گردنی سفید دارد . البته نژاد ایرانی این پرنده فاقد طوق سفید گردن و همینطور گوشپرهای کناری سر است . رنگ پرنده ماده ملایم و بطور کلی لکه‌لکه قهوه‌ای با زمینه نخودی است و دمی دراز ولی کوتاهتر از پرنده نر دارد . این پرنده هنگام احساس خطر معمولا پرواز نمی کند ، بلکه به سرعت می دود و پنهان می شود . پروازش پرتوان و آغاز آن پرسرو صداست . در ارتفاع کم پرواز می کند و مدت پروازش معمولا کوتاه است . )

 

نام:

قرقاول کلمه‌ای ترکی است. نام های فارسی آن تَذَرو، ترنگ و خروس صحرایی است. قرقاول را در زبان انگلیسی Pheasant ودر زبان فرانسوی Faisan ودر زبان عربی «الفزان» و «طائر التدرج» گویند.

نام علمی قرقاول Phasianus colchicus است که شکل لاتینیزه نام یونانی این پرنده‌است. فاسیس در یونانی نام قدیمی رودی در غرب گرجستان بوده که امروز ریونی نام دارد و کلخی هم نام قومی باستانی است که در آن منطقه سکونت داشته‌اند.

شکل ظاهری قرقاول:

قرقاول نظیر مرغ وخروس وانواع بوقلمون جزو ماکیان تقسیم بندی شده و به این ترتیب از نظر مشخصات ظاهری وفیزیولوژیکی کم وبیش تمام خصوصیات گروه ماکیان را دارند. قد پرنده به اندازه مرغ وخروس معمولی بوده ولی پرهای دم در قرقاول رشد بسیار زیادی کرده، به طوری که در برخی از نژادها، طول دم به 1.5 متر می‌رسد وبدین گونه درازای پرنده از سر تا دم به دو متر هم می‌رسد. ارتفاع قرقاول‌ها از ۵۰ تا ۱۰۰ سانتی متر است. بلندی پرهای دم را در هنگام پرواز می توان به خوبی تشخیص داد زیرا که در این موقع دم وضعیت خاص ومشخصی را به خود می‌گیرد. وزن قرقاول‌های بالغ بین دو تا سه کیلوگرم است وتنها در یکی از نژادها که به غول قرقاول یا آرگوس معروف است وزن پرنده به پنج تا شش کیلوگرم می‌رسد. رنگ پر وبال پرنده در نرها رنگین ودر ماده‌ها خاکستری مایل به قهوه‌ای است. سر پرنده کوچک بوده ودارای منقاری کوتاه وخمیده می‌باشد. سوراخ بینی ظریف بوده وبه وسیله پرهای رنگین پوشیده شده‌است. پاها لخت بوده، اما بلندی ولختی پاهای طاووس را ندارد.

جنس نر و ماده:

 جنس نرو ماده این پرنده کاملا با هم تفاوت دارندو رنگ پر آنها برحسب زیرگونه جنس و سن تغییر می‌کند. نرهای بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز تر و سر و گردن آنها به رنگ سبز تیره براق است. در قرقاول‌های ماده رنگ پرها نخودی تیره با لکه‌های قهوه‌ای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث می‌شود در دوران طولانی خوابیدن روی تخم‌ها و زمان پرورش جوجه‌ها از دید دشمنان پنهان بماند.

در جنس نر سروگردن غالبا به قرقاولهای نابالغ از لحاظ دم شبیه به کبک و دارای دمهای کوتاه هستند و از این لحاظ بایستی آنها را با کبک‌ها حتی زمانی که همراه قرقاولهای بالغ دیده می‌شوند تشخیص داد.

این پرنده سالانه ‪ ۱۲‬تخم در اواسط اردیبهشت ماه به جا می‌گذارد و مدت نشستن روی تخم‌ها نیز حدود ‪۲۰‬ روز است.

نژادهای قرقاول:

به طور کلی نژادهای متعدد قرقاول در دو دسته قرار گرفته‌اند: گروه اول، قرقاول‌های دم دراز هستند که در این گروه پرهای دم طویل بوده واز چند ردیف تشکیل یافته‌است. تعدادی از قرقاول‌های دسته مذکور حتی قادر هستند پرهای دم را تا اندازه‌ای به شکل چتر درآورند ولی هیچ گاه این قدرت به اندازه پرها وچتر طاووس نمی‌باشد. در این دسته بسیاری از قرقاول‌های عادی و اهلی که امروزه پرورش داده می‌شوند وهم چنین تعدادی از قرقاول‌هایی که شکار خوبی برای شکارچیان به شمار می‌روند قرار دارند و روی هم رفته پراکندگی آن‌ها در دنیا نسبت به دسته دیگر بیشتر است. نژادهای گروه دم دراز در دنیا پراکندگی بیشتری دارند. گروه دوم، قرقاول‌های دم کوتاه هستند که تعداد آن‌ها کم واکثراً در نواحی مرتفع به خصوص در ارتفاعات هیمالیا وچین زندگی می‌نمایند. نژادهای گروه مزبور متعدد نبوده واز جمله باید قرقاول جنس لوفورا Lophura را نام برد.

صدای قرقاول:

صدای پرنده ی نر؛ در هنگام نمایش های جنسی، شبیه «کورک- کوک»شنیده می شود.

زیستگاه قرقاول

حاشیه جنگل ها ، کشتزارها ، بوته‌زارها و نی‌زارها .

روی زمین و زیر گیاهان کوتاه و سرخس‌ها آشیانه می سازد

 

Read 13668 times Last modified on شنبه, 21 ارديبهشت 1392 08:47

همکاران ما

Arthur Morris/www.BIRDSASART-blog.com     

  دانشنامه پرندگان ایران برنده تندیس طلایی بهترین سایت علمی ایران